دیگه کم کم خجالت کشیدیم و تصمیم بر آن شد که آپ بنماییم.
امیدوارم که حال همگی خوب باشه.
ما نسبتا مشغول باید باشیم تا امتحان پروپوزال دکتری را تا ۱ ماه دیگه بدهیم و استاد راهنمای مربوطه را از اعماق ته وجودشون خوشحال بنماییم.
ما هم هی میگیم نر می باشد٬ استاد ما هم میفرمایند "بدوش". یکی نیست بگه آخه یک کمی کوتاه بیا! هر چند که واقعا استاد من٬ انسان بسیار خوبیه.
خوب.
دو تا آهنگ میگذارم و میرم.
این سومی را هم اگه حال داشتین٬ بشنوید. حدود ۶ دقیقه هست از جناب لئونارد کوهن.
بای.
مهدی
پ.ن.: همینطوری هوس کردم که تایپ۱۰ انگشتی (آخر عمری) یاد بگیریم.
این وسط که باید گزارش پروپوزال تایپ کنم٬ خودم به خودم هی سوزن میزنم که باید تمرین کنم تا نحوه تایپم درست بشه.
واقعا که تجربه جالبیه. چون یک عمری هست که به تایپ سریع ۶ انگشتی عادت کردیم. حالا فکر کنم که راه رفتن خودم هم یادم بره!
ولی عمرا.
میخوام این یک کار را هم انجام بدم و با خودم به شدت حال کنم! (بچه پررو!)
نکته را حال کردین؟ این مطلب را با تایپ ۱۰ انگشتی فارسی نوشتم.
خدمت پدر عزیز هم باید بگم که٬ یکی از آرزوهاتون برآورده شد!
بالاخره ما داریم این تایپ را یاد میگیریم. تا بتونیم در تایپ مطالب شما٬ به یک دردی بخوریم.
البته شما هم که عرض میکنید که "آمدی جانم به قربانت٬ ولی حالا چرا؟"