سلام به همه دوستان.
بدون هیچ مقدمه (خدا وکیلی ترکیه رو حال کردین چه بلایی سر چک آورد!) بریم سراغ اصل مطلب.
برای هر کسی که از ایران به اینطرف ها سرک میکشه٬ اولین چیزی که شاید در زمینه مالی براش قابل توجه باشه٬ استفاده از کارتهای اعتباری Credit Cards(لینک) و تاثیر اون در زندگی آدمهای اینطرف در آمریکای شمالی هست.

اینجا از دوستانی که در اروپا هستند٬ خواهش میکنم که در مقایسه با مطلبی که میخونند٬ به ما هم اطلاع بدهند که اوضاع اونطرف چه طوریه....
مطمئن هستم که تا الان٬ حتما میدونید که تعریف اولیه و نحوه استفاده از این کارت ها چه طوریه.
بد نیست که به صورت گذرا٬ به تعریف و نحوه استفاده اون بپردازم و بعد هم بروم سراغ اصل مطلب.
کارتهای اعتباری٬ کارتهای هستند که به شما اجازه می دهند که قبل از اینکه پولی از جیب شما خارج بشه٬ عملا هر چیزی که خواستید٬ خرید کنید.
فقط کافی هست که این کارت را داشته باشید. هر جایی که ماشینهای کارتخوان را داشته باشند (که اینجا تقریبا اکثر مغازه ها این را دارند و عملا همه جا وجود داره...) می توانید خرید انجام بدهید. به زبان ساده تر٬ پول نقد مجازی!
با کشیدن کارت در دستگاه کارت خوان و امضای یک رسید٬ عملا خرید شما با موفقیت کامل انجام گرفته.
به همین سادگی!
بدون اینکه شما واقعا پولی از جیبتون پرداخت کنید!!!
البته باید بدونید که با توجه به سابقه اعتباری (Credit History) و نوع قرارداد با کمپانی یا بانک مربوطه٬ سقف حداکثری برای خرج کردن شما در ماه قرار داده میشه. مثلا بنده که سال اول اینجا اومدم٬ با ماهی ۳۰۰ دلار شروع کردم (که دلیلش هم واضحه. چون سابقه اعتباری بنده از صفر شروع میشه). این سقف خیلی راحت با خوشحسابی شما٬ افزایش پیدا میکنه.
حال.
سوال هست که اگر مثلا بنده در ماه ۲۰۰ دلار خرج کردم٬ پول را چگونه به اون کمپانی برگردونم؟
جواب: در حالت ایده آل٬ بهترین کار این هست که هر چه خرج شد٬ به صورت کامل به کمپانی مربوطه بازگردونده بشه. بدون هیچ دردسری برای شما!
اما اگر به دلایلی٬ این پول به صورت کامل پرداخت نشه٬ با توجه به نوع قرارداد٬ پولی که عملا از کمپانی قرض گرفته شده٬ در طی مدتی (که عملا شما خودتون تعیین میکنید) بازپرداخت میشه.
البته٬ تا الان حدس زدید که این پول باید با سود بازگردادنده بشه.
مثلا من اگر از ۲۰۰ دلار که در طی یک ماه خرج کردم٬ فقط ۵۰ دلارش را برگردونم٬ و ۱۵۰ دلار دیگه را در طی سه ماه برگردونم٬ چیزی در حدود ۲۳۰ دلار (یا بیشتر با توجه به قرارداد) برگردونم.
چیزی که جالب هست و شما هم شنیدید٬ رقم سود بانکی هست که روی وامها توی آمریکا داده میشه.
همه احتمالا از ارقام رویایی (در مقایسه با ایران) ۳-۵ درصد شنیدید. بعله!
اما تعریف وام ایجا با وام توی ایران خیلی فرق داره...
اینجا عملا٬ وقتی شما پول را کامل پس نمی دهید٬ دارید از کمپانی یک وام!! میگرید. اما (متاسفانه) با سود وحشتناک ۱۵-۲۵ درصد (بسته به نوع کمپانی٬ قرارداد فی مابین و همچنین سابقه اعتباری شما).
یادم میاد چند سال پیش٬ توی ایران یک خبری پخش شد در مورد مردم انگلیس که درصد بالایی از اونها٬ چیزی در حدود چندین برابر خرید هاشون را به موسسات اعتباری پس میدهند!
اون موقع برام خیلی قابل درک نبود.
ولی الان با سیستمی که اینجا دیدم٬ کاملا برای من قابل لمس هست که چه طوری یک نفر میتونه ۲ برابر قیمت یک کالا را به یک کمپانی اعتباری پس بده. فقط به خاطر اینکه کل پول را سر موقع بازنگردونده...
اما جالب هست که نحوه باز پرداخت بدهی های ماهیانه شما٬ کاملا در سابقه اعتباری شما ثبت میشه.
شاید بگید: خوب بشه؟ مشکلش چیه؟
قضیه از اینجا آغاز میشه که اینجا هر کسی که بخواد وام یا فعالیت مالی و یا تجاری انجام بده (حتی خریدهای قسطی!)٬ اولین چیزیش که توسط شرکتهای دیگه چک میشه٬ نمره اعتباری Credit Score(لینک) هست.
نمره اعتباری شما٬ نشاندهنده تعهد شما به هر گونه! فعالیت اقتصادی هست. و عملا به شرکت طرف شما نشون میده که چه شرایطی برای قرارداد باشما اعمال بکنه. اصلا شاید از خیر کار تجاری با شما بگدره!
باورکردنش سخته. بگذاریم مثال بزنم تا وسعت گردآوری اطلاعات دستتون بیاد.
تمام اینها (تا اینجایی که من فهمیدم) ثبت میشه و نمره اعتباری شما را تغییر میده.
۱- پرداخت به موقع هر گونه قبض آب٬ برق٬ گاز و تلفن اینترنت ...
۲- پرداخت اجاره ماهیانه
۳- اجاره کردن فیلم از ویدئو کلوپ و پس فرستادن فیلم به صورت معیوب!!! میتونه نمره منفی ثبت بشه!
۴- بازپرداخت به موقع هر گونه وام خودرو٬ قسط خرید ماشین و ...
۵- پرداخت به موقع شهریه دانشگاه
۶- درآمد ماهیانه شما
۷- بازپرداخت کارتهای اعتباری شما.
و ....
مثالی برای شما بزنم که برای خودم پیش آمد.
بنده موقعی که اینجا رسیدم٬ اگر میخواستم که بلافاصله بعد از رسیدنم با یک شرکت موبایل قرارداد ببندم و یک خط و گوش موبایل بگیرم٬ چون هیچگونه سابقه اعتباری نداشتم٬ باید حدود ۳۰۰ دلار ودیعه پیش اون شرکت بگذارم. اون شرکت بعد از یک سال این پول را به من برمیگردوند!
عملا این قصه باعث شد که من بعد از ۷-۸ ماه از رسیدنم موبایل بگیرم.
همین قضیه عینا برای قبض برق و گاز ایجاد شد...
از بحث منحرف نشیم.
با این اوصاف٬ عملا شما باید حواستون باشه که چطوری کارتهای اعتباری را باهاشون به قول معروف بازی میکنید.
تا اینجا شاید به نظر شما (و خود من)٬ وجود این کارتهای اعتباری را غنیمت بدونید. چون قدرت خرید شما را بالا میبره.
البته این را هم در نظر بگیرید که امروزه٬ برای راضی کردن شما برای عقد قرارداد با اون شرکتها٬ پیشنهادهای باورنکردنی به مشتری ها میشه.
نظیر:
۱- عضویت بدون اخذ هیچ پولی برای عضویت سالیانه.
۲- بازپرداخت مثلا ۱٪ پولی که بابت خرید بنزین کردید. کمی باورش مشکله! اما بعله. درسته کمپانی های بزرگ نفتی٬ فقط از نفت پول در نمی یارند. کمپانی های طرف قرارداد با این کمپانی های نفتی٬ عملا از مشتری ها میخواهند که بیشتر سفر کنند و بنزین بسوزونند تا بتونند پول بیشتری را بازپس بگیرند!
۳- بیمه ماشین. بیمه کامل سرقت ماشین! باورنکردنی بود برای من.
یکی از بچه های ایرانی اینجا٬ ماشینیش را دزدیدند. املا شانس بزرگی که آورده بود این بود که قبل از این اتفاق٬ کارت اعتباری گرفته بود.و کمپانی مربوطه پول ماشینش را داد!!! به همین سادگی!
۴- بیمه عمر٬ سفر
۵- تخفیف های بزرگ روی بلیط هواپیما (که با توجه به بعد مسافت و فرهنگ سفرهای هوایی اینجا٬ خیلی چیز بدرد بخوری هست)
و .....
جالب هست که این کارت رویایی٬ با تمام این امکانات٬ تقریبا به صورت مجانی به دست شما میرسه. تنها از شما درخواست میشه که
لطفا مرا استفاده کنید و شروع به خرید کنید!
شاید شما از خودتون بپرسید که این کمپانی ها پس چجوری پول در میارند؟
دوتا از ساده ترین راه ها که البته خیلی هم دلایل خوبی هستند٬ این هست:
۱- اکثر مغازه هایی که از کارتخوانها استفاده میکنند (برای راحتی مشتری مثل شما)٬ هنگام خرید مشتری با این نوع کارت٬ باید درصد (خیلی کم مثل ۳ درصد) از خرید را به کمپانی مربوطه (کارت اعتباری) بپردازند. خودتون دیگه تا آخر خط را بخونید که در فروشگاههای بزرگ زنجیره ای٬ چه اتفاقهایی میوفته و چه حجمی از خرید انجام میشه.
۲- امید اکثر این کمپانی ها٬ به مشتری های خوش حساب نیست! اونها٬ بیشترین درآمدشون را که قبلا هم بهش اشاره کردم٬ از مشتری های بدحساب در می آورند. سودهای سرسام آور تصاعدی که روی این نیمچه وامهای کوچیک به دست کمپانی ها میرسه٬ ارقام باور نکردنی هست.
جدیدا هم که همکاری این کمپانی ها٬ با غولهای بزرگی تجاری٬ مثل شرکتهای نفتی٬ مراکز خرید بزرگ و فروشگاههای زنچیره های باعث شده که درآمد اونها وحشتناک بشه. به قول معروف٬ راه پول درآوردن را خوب بلد شدند.
به همین دلیل (ساده!)٬ بنده (و هر فرد آمریکایی دیگه)٬ روزی ۱-۲ تا پیشنهاد به صورت نامه دریافت میکنیم: که توروخدا بیایید و با کمپانی ما قرارداد کارت اعتباری ببندید.
اینکه آدرس ما رو از کجا گیر آوردن و اطلاعات سابقه اعتباری ما چجوری به دست این کمپانی ها میرسه٬ در قسمت دوم٬ ایشالا اگه عمری بود٬ ادامه میدم.
ادامه دارد....
شب خوش.
مهدی
پ.ن.: یک مقداری هم در راستای تقاضای جناب علیرضا خان بود. البته ادامه دارد.